24-03-2019


Mijn kind gilt in de klas


Nog niet zo lang geleden ben ik me meer gaan verdiepen in het hoogstimulatieve kind.
Ik zie de hoogsensitieve kenmerken in alle drie mijn kinderen, maar de middelste is erg druk, impulsief, een brokkepiloot, sensatiezoeker allemaal dingen die ik niet echt bij het hoogsensitieve vond passen.

Zij zat nog geen drie maanden op school en het eerste gesprek met de juf vond plaats. Wat ik overigens niet erg vind want ik hoor liever op tijd als er iets is. We hebben een ongelooflijk fijne kleuterjuf, mijn oudste heeft ook bij haar gekleuterd. Iemand die meedenkt en meevoelt.
Mijn middelste dus… Klassenregels lapt ze aan haar laars. Hoort ze het niet of wilt ze het niet horen?
Bij een klassikale opdracht is ze de draad totaal kwijt. Ze gilt in de klas. Ze vliegt van de ene hoek van de klas naar de andere. Maar wat een ongelooflijke knuffelkont is ze, een meisje met het hart op de juiste plaats. Dat zijn zo’n beetje de dingen die ik te horen kreeg.


Een nieuwetijdskind laat zich niks wijsmaken



Ik voel daar meteen een beetje die strijd tegen de maatschappij opborrelen. Een nieuwetijdskind laat zich niks wijs maken, die kun je niet dwingen tot opdrachten. Kijk eens naar haar mooie kwaliteiten; ze weet wat ze wilt, laat zich niks wijs maken, staat haar mannetje, is sociaal, behulpzaam en ongelooflijk slim! Maar ja op school zijn nu eenmaal regels en daar moet je je wel enigszins aan houden. Wat moet ik nu? Ik kan niet in m’n eentje tegen de maatschappij op boksen. Allemaal dingen die in mijn hoofd speelden.
Uiteindelijk koos ik voor de middenweg, een stukje meegaan maar zoveel mogelijk op de manier van mijn dochter.
Met de juf werd afgesproken dat de intern begeleider een kijkje in de klas komt nemen. Ook is in deze periode fysio voor de fijne motoriek gestart en logopedie. En ik maak een inhalator met etherische olie voor haar, die bevorderen de concentratie.
Thuis probeer ik uit wat werkt om met haar gedrag om te gaan. Rustig praten, boos worden, negeren. Allemaal tijdelijke oplossingen.
Op school gaat het beter, ze gilt minder, houd zich aan regels en een klassikale opdracht gaat ook al beter. Maar nog niet zoals het zou “moeten”.

Aan het begin van het nieuwe jaar heb ik een gesprek met de juf, fysio en intern begeleider. De fysio heeft intussen een test gedaan op het gebied van sensorische informatieverwerking. Een eyeopener voor iedereen.
Maar waar zij allemaal een kanttekening over vermoedens van ADHD op schrijven weet ik voor mezelf dat dat absoluut niet het geval is. Als ik het al een naam geef is het hoogstimulatief. Ze heeft de kenmerken van ADHD namelijk niet altijd én ik ben van mening dat anders met het kind omgaan al heel veel wonderen gaat verrichten.

Ze mist bijvoorbeeld verschillende vaardigheden. Het aangeven van behoeften en het woorden geven aan alles wat je voelt en ervaart. De vaardigheid inhibitie om overbelasting van het werkgeheugen te voorkomen en prikkels te reguleren, de vaardigheid om te schakelen van de ene naar de andere taak. Dit zijn dingen die je heel vaak ziet bij hoogstimulatieve kinderen.
Vaardigheden moeten aangeleerd worden dit gebeurd niet vanzelf, ook niet medicijnen.